14 sep Toe aan een sabbatical?
Je had zo uitgekeken naar de zomer. Lekker op vakantie. Eindelijk niets moeten. Doen waar je zin in hebt, zonder agenda.
En dan is het voor je het weet alweer voorbij. De pepernoten liggen al in de winkel terwijl je vakantiefoto’s nog niet eens zijn opgeslagen. Je zit alweer volop in het werk. Het is druk tot december, daarna wordt het rustiger, zeg je tegen jezelf. Precies zoals je dat vorig jaar ook zei.
Langzaam komt die gedachte weer terug: is dit het nou?
Niet als iets groots. Meer als een vraag die blijft hangen terwijl je naar je werk rijdt. Zo’n stemmetje waar je eigenlijk niet zo op zit te wachten. Want meteen daarna komen de praktische vragen en bezwaren.
Waar ben je eigenlijk ontevreden over? Je hebt het toch goed? Je kunt toch niet zomaar iets anders gaan doen? Je gezin, je werkgever, je inkomen, je positie.
En voordat je het weet, is de agenda weer vol en schuift de vraag opnieuw naar de achtergrond
Waarom vakantie soms niet genoeg is
Dat het gevoel van rust zo snel weer weg is, ligt niet aan de vakantie. Rust en verandering zijn niet hetzelfde. Een paar weken afstand verlaagt de druk tijdelijk, maar verandert niet vanzelf iets aan het patroon waardoor je agenda steeds opnieuw volloopt.
Je neemt toch weer te veel op je. Blijft beschikbaar zonder dat iemand het vraagt. Zegt ja terwijl je eigenlijk geen ruimte meer hebt. En pas wanneer je slechter slaapt, sneller geïrriteerd raakt of merkt dat je nergens meer echt zin in hebt, dringt door dat het je opnieuw te veel is geworden.
Is dit het nou?
Regelmatig ontmoet ik mensen die die vraag uiteindelijk hardop uitspreken: is dit het nou?
Aan de buitenkant gaat alles eigenlijk heel goed. Ze hebben een goede baan, een gezin of sociaal leven dat prima draait en er is op papier weinig om over te klagen.
Juist daardoor is die twijfel zo gemakkelijk weg te redeneren. Waarom zou je ontevreden zijn als je zoveel hebt?
Maar misschien gaat die vraag daar helemaal niet over.
Misschien gaat het niet over ondankbaar zijn of alles omgooien. Misschien gaat het erom dat je ergens voelt dat de manier waarop je nu leeft en werkt niet meer helemaal klopt. Dat je behoefte hebt aan ruimte. Aan afstand. Aan tijd waarin niet meteen iets hoeft.
Een sabbatical is niet de enige mogelijkheid
Een sabbatical kan één manier zijn om die vraag serieus te nemen. Niet de enige en ook niet voor iedereen de juiste.
Sommigen hebben er simpelweg de ruimte niet voor. Financieel niet, vanwege privéomstandigheden of omdat het binnen hun functie nauwelijks mogelijk is. Maar daarmee verdwijnt de vraag niet.
Het antwoord hoeft dan ook niet per se een sabbatical te zijn.
Misschien betekent het dat je tijdelijk minder gaat werken. Dat je niet iedere vrije ruimte meteen weer opvult. Dat je een tijdje bewust afstand neemt van wat je altijd doet. Of dat je eindelijk onderzoekt waarom je steeds opnieuw in hetzelfde tempo terechtkomt, terwijl je jezelf ieder jaar belooft dat het anders wordt.
Je hoeft niet meteen je baan op te zeggen of drie maanden naar Bali.
Maar wanneer dezelfde vraag steeds terugkomt, is het misschien wel tijd om hem niet opnieuw weg te redeneren.
Is dit het nou?
Misschien hoeft daar niet direct een antwoord op te komen.
Maar de vraag serieus nemen, is wel een begin.
Meer weten over een sabbatical nemen?
Hoe je een sabbatical met je werkgever bespreekt en waar je financieel rekening mee moet houden, lees je in mijn eerdere artikel: Een sabbatical nemen: hoe regel je het goed en wat brengt het je?
Geschreven door Jessica Bijvang op 14 september 2026
Psychodynamisch coach en counselor. Begeleidt professionals in verantwoordelijke functies binnen overheid, rechtspraak, veiligheidsdiensten, zorg en onderwijs. Verbindt wetenschappelijke inzichten met een holistische visie op mens, werk en ontwikkeling.