Als alles klopt, waarom voelt het dan niet zo?

Je staat bij de supermarkt. Alweer.

Dezelfde winkel, dezelfde mensen bij de kassa, hetzelfde brood in je mandje. En dan, zonder aanleiding, valt er iets stils over je heen. Een paar seconden maar. Dan pak je je boodschappen en ga je verder.

Misschien ken je dit niet van de supermarkt. Misschien ken je het van de file op vrijdagmiddag. Van een feestje waar iedereen gezellig praat. Van een avond waarop alles gewoon is en jij toch niet weet waarom je zo leeg voelt.

Want het gaat goed. Je hebt werk, mensen om je heen, plannen. Dat is ook echt waar.

En toch klinkt er op een avond in de auto een liedje van Stef Bos op de radio, en valt het vanbinnen even stil. Want de vraag die er inzit, is precies de vraag die je al weken probeert te overstemmen.

Is dit het nou?

Hoe het zover kwam

Op een moment dat je niet meer kunt aanwijzen, ging je leven vanzelf. Je deed wat logisch was. Je nam de baan aan omdat het een mooie stap was. Je voldeed aan wat er van je verwacht werd, en dat lukte je goed.

Zo bouw je iets op. Maar ergens in dat opbouwen ben je gestopt met vragen wat jij eigenlijk wilde. Niet in één keer. Geleidelijk, zoals je jarenlang dingen doet omdat ze zo gegroeid zijn, tot je op een dag merkt dat je nooit hebt gecheckt of het ook jouw keuze was.

De vakantie is het moment geworden waarop je eindelijk ademhaalt. De rest van het jaar functioneer je. Goed zelfs.

Maar functioneren is niet hetzelfde als leven. En dat verschil voel je, ook al kun je het niet hardop zeggen zonder dat het overdreven klinkt. Ik heb alles, waarom voel ik me dan zo?

Het heeft een naam

Wat je mist heet geen geluk. Geluk komt en gaat. Het heet ook geen succes. Succes kun je hebben en toch leeg zijn.

Het heet bezieling.

Niet iets groots. Iets simpels: het gevoel dat je zelf aanwezig bent in wat je doet. Dat iets in jou aanspringt omdat het klopt, niet omdat het moet. Dat het je energie geeft in plaats van alleen kost.

Niet alles hoeft te gloeien. Er zijn saaie stukken en zware stukken, dat hoort erbij. Maar de vraag is of er genoeg tegenover staat. Genoeg dat jou voedt, waardoor de rest niet alleen draaglijk wordt, maar betekenis krijgt.

We zijn gaan geloven dat een goed georganiseerd leven hetzelfde is als een goed geleefd leven. Dat is niet zo.

De vraag die je wél hardop mag stellen

Waar ben ik eigenlijk klaar mee, ook al ben ik er goed in?

Die vraag hoeft je leven niet overhoop te gooien. Het is een vraag om te onderzoeken of er meer ruimte mogelijk is voor wie jij nu bent.

Je hoeft niet te wachten tot de volgende vakantie om dat uit te zoeken. Je mag het nu doen. Vandaag, deze week, in een gesprek met iemand die je scherp durft te bevragen in plaats van je gerust te stellen.

Want de vraag is niet alleen: is dit het nou? De vraag is wat er gebeurt als je hem eindelijk toelaat.

Lees verder over coaching en counseling bij patronen in werk en privé